บทที่ 140 เปลี่ยนรสอาหารสุนัข

ราวกับว่าซูเหลียงไม่ได้คาดหวังว่าฝังอวี้จะปฏิเสธเขาต่อหน้าสาธารณชน เร่งรุดลุกขึ้นราวกับเด็กน้อยกะโปโล จ้องมองซูหนิงซีด้วยดวงตาที่อยากจะร้องไห้ทว่ากลับไร้ซึ่งน้ำตา

เอาล่ะ...