บทที่ 121 หน้าไม่อาย น่าไม่อายเกินไปจริงๆ!

“เถ้าแก่น้อย ไม่สู้ท่านลองไตร่ตรองดูก่อน?”

เถ้าแก่หลิวไม่ยอมแพ้ ยังคงถามต่อ

“เรื่องดีเช่นนี้ยังต้องคิดอะไรให้มากอีกหรือ?”

ซูหนิงซียิ้มจนดวงตาทอประกายสว่างไสว สะท้อนเข้าสู่สายตาไป๋หลี่เยี่ยจนเขาอดหนังตาขวากระตุกไม่ได้...