บทที่214: ชายรูปงามออกโรงเอง

“ได้สิ” เขาพับข้อมือดูเวลา นี่ก็ถึงเวลาอาหารเที่ยงแล้ว เขาหยิบชุดสูทที่พาดไว้บนเก้าอี้ สวมใส่ชุดแล้วพูดกับจ้าวหลิน

ตอนกลางวันทั้งสองคนไปถึงที่โรงพยาบาลพร้อมกัน แต่ไปถึงก็เห็นความว่างเปล่า...