บทที่ 291 ฉันเป็นคนในครอบครัวของเธอ

อวี้ชิงซานขมวดคิ้ว และกระพริบตาเล็กน้อย " มีแพทย์ประจำบ้านอยู่แล้ว จะไปโรงพยาบาลทำไมกัน? อาการบาดเจ็บก็ยังไม่ดีขึ้น กลับไปนอนพักผ่อนสะดีดีเดี๋ยวนี้! "

เพียงประโยคนี้ ทำให้อวี้อี่มั่วถึงกับอึ้งและนิ่งอยู่กับที่...