บทที่ 290 เธอโดนไล่กลับไปแล้ว

ภายในหัวใจมีความลังเลเผยออกมาเล็กน้อย แต่ทว่าเมื่อหวนกลับไปนึกๆดูแล้ว ถ้าเทียบกันระหว่างเธอกับอวี้อี่มั่ว เธอน่าเวทนากว่าอยู่มากโข อย่างน้อยที่สุดเขาก็ไม่ได้โดนไล่ออกไปในตอนที่สถานการณ์มีบาดแผลเต็มตัวอยู่ในขณะนี้

หร่วนซือซือยกยิ้มมุมปากหัวเราะขบขันให้กับตนเอง...