บทที่ 346 :ผิดไปแล้ว ฉันคิดถึงเธอ

ไป๋จิ่นอี้วางตัวสง่าผ่าเผยอย่างน่านับถือและพูดอย่างมีมารยาทมากว่า “สวัสดีพวกคุณครับ ผมคือไป๋จิ่นอี้ครับ” เขาสังเกตเห็นสายตาของผู้คนมากมายมองขึ้นมาข้างบนอย่างคาดหวัง สายตาจ้องมองอย่างกับต้องการมองตัวเขาอย่างทะลุปรุโปร่ง

“พวกนี้เป็นเพื่อนทหารร่วมกองทัพของฉันมาก่อนน่ะ”...