บทที่345 ดอกกุหลาบยี่สิบดอก

ต้วนอีเหยามือไม้สั่น กลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่จึงรีบกดวางสาย

เสียงของผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่เสียงของเย่ชูวเสวีย และก็ไม่ใช่เสียงของคนที่เธอรู้จัก

เธอคนนั้นเรียกเขาว่าพี่จิงเหยียนช่างดูสนิทสนมกันอะไรเช่นนี้...