บทที่ 301 ถูกลูกหมาน้อยคาบไปแล้ว

เผชิญหน้ากับการซักถามของเซิ่งอันหราน ลียงก็ชะงักไปเล็กน้อย กะพริบตานานมาก ฟันยังสั่นเทา สามารถได้ยินเสียงกระทบกระทั่งกัน

“จริงด้วย”

นี่เพิ่งจะตอบสนองกลับมาเหรอ?

เซิ่งอันหรานรู้สึกปวดหัวอีกครั้ง...