บทที่ 292 ผมปฏิเสธไป

เสียงของเกาหย่าเหวินก้องในหูเซิ่งอันหรานราวกับเสียวรบกวนที่แสบหู ผ่านไปไม่นานก็ทำได้แค่ให้เธอขมวดคิ้วเท่านั้น ไม่แม้แต่จะหยุดฝีเท้าพัวพันกับเธอ

ในสายตาเซิ่งอันหราน วิสัยทัศน์อย่างเกาหย่าเหวินหลังเลิกกันก็เอาความผิดพลาดกล่าวโทษคนอื่นหมด...