บทที่ 239 ถ้าคิดจะหยุดตอนนี้ก็ยังทัน

สีหน้าของอวี้หนานเฉิงดูไม่ค่อยสบอารมณ์ เขาไม่ได้ตั้งใจจะพูดออกไปแบบนั้น

เซิ่งอันหรานใช้นิ้ว แกล้งล้อเลียนเขาอย่างจงใจ

“อันที่จริงในแต่ละคนก็มีความพิเศษเป็นของตัวเอง...