บทที่ 227：ความสนิทสนมที่ยอมสละชีวิตให้กันได้

ความเยือกเย็นเปียกชุ่มไปทั่วร่างกาย ท้ายที่สุดแสงอบอุ่นในแววตาของอวี้หนานเฉิงก็ดับลง สายตาเย็นชาของเขาครอบคลุมสีหน้าไร้อารมณ์ของเซิ่งอันหราน ก่อนจะเปล่งคำพูดออกมาทีละคำ

“คุณพูดอีกทีสิ”

“ให้พูดอีกสิบรอบ...