บทที่564 หายใจไม่ออก

“ดังนั้นเธอยอมรับว่าวันนั้นเธอไปโรงพยาบาลจริงๆ สินะ” ใบหน้าของลี่จื่อจิ้งเป็นสีเทาเล็กน้อย และเขาจ้องไปที่เฉียวเหวยอี

ทั้งสองจ้องมองกันและกัน

พวกเขาสงสัยเธอว่าไปที่ห้องพักผู้ป่วยของลี่เหิงในวันนั้น...