บทที่ 447 แม้แต่ปลายนิ้วมือก็ยังเปรียบเทียบกันไม่ได้

เฉียวเหวยอีในใจก็กระตุกเล็กน้อย เงยหน้าสบตากับลี่เย่ถิง

ได้ยินความหมายในคำพูดของเขา ก็คือรู้เรื่องที่เธอได้รับบาดเจ็บเมื่อสองวันก่อน?!

ทั้งสองคนสบตากันหลายวินาที สายตาของฟู่หย่วนซานตกอยู่ที่พวกเขา

ลี่เย่ถิงยื่นมือชี้ข้างหู...