บทที่422 เอาใจจนเคยตัว

เฉียวอีเหรินพยายามจะรั้งเขาเอาไว้ ไม่ยอมปล่อยเขาไปง่ายๆ !

“ไปส่งฉันที่หน้าประตูบ้านไม่ได้เหรอ?” เธอถามลี่เย่ถิงเบา ๆ “ฉันกลัวว่าจะมีใครมาดักซุ่มกลางทาง…”

เธอหยุดและอ้อนวอนต่อ...