บทที่ 342 ก็จัดการให้เรียบร้อย

“คุณชาย ผมอยู่ที่นี่ยังมี…”เจี่ยงหยางไม่มีทางเลือก เสแสร้งพูดขอร้องลี่เย่ถิง

“ถ้าหากหูหนวก ฉันสามารถช่วยนายได้”ลี่เย่ถิงไม่รอให้เขาพูดจบ หรี่ตามองเขา

ฉับพลันความเย็นวาบก็ขึ้นมาจากส่วนหลังของเจี่ยงหยาง

เขาไม่กล้าเปิดปากพูดอีก...