บทที่325 ฉันโง่เอง

“เจ็บไหม?” ลู่เจ๋อกับเฉียวเหวยอีมองหน้ากันและถามเธอด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา

ลู่เจ๋อไม่เคยมีความรักมาก่อนและเขาไม่รู้ว่าจะปลอบผู้หญิงอย่างไร เขาทำได้เพียงช่วยลี่เย่ถิงถามประโยคนี้ประโยคเดียว

เฉียวเหวยอีได้ยินเขาถามเธอว่าเจ็บไหมอย่างไม่ค่อยชัดเจนเท่าไร...