บทที่ 287 ยัยใบ้ของฉัน สุขสันต์วันเกิด

ลี่เย่ถิงจ้องมองเธอ หนังตากระตุก ไม่พูดจา

เธอรู้ว่าตัวเองเพิ่งจะพูดอะไรไหม?เธอเชื้อเชิญให้เขาอยู่?

ใบหน้าเล็กของเฉียวเหวยอีค่อยๆแดงขึ้น ยังคงไม่กล้ามองหน้าลี่เย่ถิง เสียงเรียกเหมือนกับยุง“ฉันไม่กล้านอนคนเดียว”

ชะงักไปเล็กน้อย...