บทที่ 232 ฉันเหนื่อยมากแล้ว

เฉียวเหวยอีจับโทรศัพท์ยืนอยู่ที่หน้าต่าง มองลี่เย่ถิงขับรถออกไปแล้ว

“ฉันอยากจะเปรียบเทียบเสียงเพลงซูหรูเยียนกับเสียงของฉัน เธอรีบพยายามช่วยฉันนำเสียงของซูหรูเยียนส่งมา”เธอพูดในสายโทรศัพท์เสียงเบา

เธอถูกคนอื่นตีสองครั้ง...