บทที่ 395 หาตัวมาให้ได้

หร่วนซือซือรู้สึกเย็นวาบไปทั่วแผ่นหลัง จนเธอรู้สึกสะท้านไปหมด

เป็นใครกัน แม้แต่เด็กสี่ห้าขวบก็ไม่เว้น!

เธอรู้สึกขาอ่อนแรง จนเกือบล้มลงไป แต่เธอพยายามทำเหมือนว่าเข้มแข็งไว้...