บทที่ 391 เป็นนายหน้าของเขา

เจียงฮ่วนเฉินเงยหน้าขึ้น ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม พูดขึ้นว่า : "ไม่งั้นเธอคิดว่าเป็นใครล่ะ?"

หร่วนซือซืออึ้งไปเล็กน้อย หลังจากนั้น เธอก็หันหน้ามองรถของเธอที่นอกหน้าต่าง รู้สึกงุนงงและสงสัย

เธอเองไม่เชื่อว่าจะบังเอิญขนาดนี้...