บทที่ 192 อย่ามายุ่งเรื่องของฉันอีก

ทันใดนั้นก็มีมือใหญ่ยื่นเข้ามา พยุงตัวเธอไว้ ให้เธอยืนมั่นคงขึ้น

หร่วนซือซือได้สติขึ้น ยังไม่ทันได้เงยหน้า ก็รีบพูดขึ้นอย่างนิสัยเคยชิน : “ขอบคุณค่ะ……”

ในขณะที่พูด เธอก็ค่อยๆเงยหน้าขึ้นมองหน้าของคนที่พยุงเธอ...