บทที่ 177 ลืมข้าวแดงแกงร้อนที่เลยกิน

หร่วนซือซือพักรักษาตัวอยู่ที่บ้านมาสองวันแล้ว เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ราวกับสายน้ำก็ไม่ปาน

เป็นเพราะว่าบนร่างกายยังคงมีบาดแผลเล็กๆน้อยๆอยู่ บวกกับในตอนแรกที่เธอบอกกับศาสตราจารย์หร่วนว่าจะไปดูงานเป็นเวลาสี่วัน...