บทที่ 175 ล้วนแต่เป็นหมากในเกมส์ของเขาทั้งนั้น

เมื่อลู่เสี่ยวมั่นมองหน้าของชายหนุ่มบนรถเข็นที่สีหน้าของเขาตอนนี้อ่อนโยนมากและแสงอาทิตย์อันอบอุ่นที่ส่องมาที่ใบหน้าของเขาในตอนนี้ทำให้โครงหน้าที่นุ่มนวลของเขา

ในวินาทีนั้น...