บทที่ 163 บินสู่ประเทศไทย

ได้ยินดังนั้น หร่วนซือซือจึงเรียกสติกลับคืนมาได้ เธอส่งรอยยิ้มไปให้ซ่งอวิ้นอันและเคอเจ๋อหลินด้วยความรู้สึกผิดเล็กน้อย “ขอโทษทีนะ อาจเป็นเพราะวันนี้ฉันทำงานเหนื่อยเกินไปน่ะ”

เคอเจ๋อหลินฉีกมุมปากขึ้นมา...