บทที่ 142 เธอไม่เสียใจทีหลังหรอก

ใครจะรู้ล่ะว่าเมื่อเดินมาถึงหน้าประตูลิฟต์แล้ว ตู้เยี่ยก็ขึ้นมาจากชั้นล่างอย่างรวดเร็ว ประจวบเหมาะพบเจอกับพวกเขาพอดี

เมื่อสบมองสภาพสะบักสะบอมของหร่วนซือซือที่อยู่ในอ้อมแขนของอวี้อี่มั่วแล้ว...