บทที่ 120 ปรารถนาครอบครองเธอแต่เพียงผู้เดียว

หร่วนซือซืออึ้งไป และดึงสติกลับมาได้ในเวลาอันรวดเร็ว

ดูเหมือนว่าเมื่อสักครู่ทีเธอไม่ได้อยู่ในห้องทำงาน พวกเขาสองคนน่าจะพูดคุยอะไรบางอย่างกันแล้ว

เมื่อมองไปที่ดวงตาที่เย็นชาของชายคนนั้น...