บทที่ 118 ไม่ได้สวมแหวน

หร่วนซือซือรู้ดีอยู่แก่ใจ เธอในตอนนี้ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน เสียงซุบซิบนินทาของทุกคนก็ต้องตามไปที่นั่นด้วย เธอเองก็ไม่อยากทำให้เสี่ยวหานต้องลำบากไปด้วย จะได้ไม่ถูกเพื่อนร่วมงานทิ้งให้โดดเดี่ยว

เธอยื่นมือไปตบที่ไหล่เธอเบาๆ...