บทที่ 104 ไม่ใช่จังหวะในตอนนี้

ความเจ็บปวดที่จินตนาการไว้กลับไม่ได้ประทับลงมาบนใบหน้า ใบหูกลับได้ยินเสียงทุ่มต่ำดังลอยขึ้นมาแทน "ทำไมครับ? แค่ฝ่ามือเดียวยังไม่พอหรือครับ?"

หร่วนซือซือลืมตาขึ้นด้วยความงุนงง...