บทที่ 372 สู้ ต้องสู้แน่นอน

“รู้สึกเหนื่อย”

เย่จิงเหยียนโอบกอดเธอไว้ด้านข้าง บนเตียงผ้าฝ้ายนุ่ม ๆ “งั้นก็นอน แล้วจะพาคุณออกไปกินข้าว”

ต้วนอีเหยาพยักหน้าอย่างงัวเงีย และหลับไปในไม่ช้า

เย่จิงเหยียนว่าง...