บทที่ 340 คนที่ทำให้ใจเขาเต้นแรง

“คุณเอาไปทำไมตั้งมากมาย ?”

หนานกงเจานั่งลงบนโซฟาตรงข้ามเธอ “ก็ถือว่าให้เป็นสวัสดิการพนักงาน”

ในเมื่อมีธุรกิจแล้ว เย่ชูวเสวียก็ไม่มีเหตุผลที่จะไม่ทำ โดยพูดกับพนักงานว่า...