บทที่ 262 ฉันกลัวว่าจะควบคุมไม่อยู่

มู่เวยเวยไม่สามารถทานคนเดียวได้ จึงตะโกนบอกจางเห่อ “จางเห่อ พวกคุณก็มากินข้าว วิ่งงานทั้งเช้าคงหิวแย่แล้ว”

จางเห่อมองมองไปที่คุณชายด้วยท่าท่างกลัว และพาพวกลูกน้องไปนั่งที่ข้างๆมู่เวยเวย

“ไม่ต้องเกรงใจไม่ต้องกรงใจ...