บทที่ 247 เย่ฉ่าวเฉิน ช่วยฉันด้วย

ยังไม่ถึงสามทุ่มมู่เวยเวยก็เข้านอน

เมื่อเธอหลับอยู่ในสภาพเซื่องซึม เธอถูกปลุกด้วยมือใหญ่ที่หยาบกร้าน แต่เธอกลับมองไม่เห็นภายใต้จิตใจของเธอเต็มไปด้วยความรู้สึกทุกข์ทรมาน...