บทที่163 วิ่งหนี ฉันรอไม่ไหวที่จะฆ่ามันด้วยมือฉันเอง

เย่ฉ่าวเฉินมองดูใบหน้าซีดขาวของเธอ รู้สึกทนไม่ได้ “ หมอบอกว่าอาการแพ้ท้องเป็นเรื่องปกติ ต่อให้เธออาเจียนออกอีกก็ต้องกิน”

มู่เวยเวยสีหน้าไม่ดี “ ฉันไม่อยากกิน กินแล้วก็อาเจียน”

...