บทที่ 145 มู่เวยเวยหายตัวไป

หนานกงเฮ่าดูนาฬิกาแล้วพูด “เพิ่งจะเจ็ดโมงกว่า ผมอยู่เป็นเพื่อนคุณอีกแปบ”

เฮ้อ....

มู่เวยเวยยิ่งรู้สึกว่าเย็นนี้เขาไม่ปกติ ปกติแล้วน้อยครั้งมากที่เขากินข้าวเย็นเสร็จแล้วจะอยู่ต่อ...