บทที่ 123 ใจสั่น ค่อยๆเปลี่ยนแปลง

มู่เวยเวยพยักหน้าหลังจากฟังเย่ฉ่าวเหยียนพูดจบ จากนั้นก็คิดอะไรได้ จึงเปิดปากถาม "นายไม่เป็นไรใช่มั้ย"

เมื่อได้รับความเป็นห่วงจากเธอ หัวใจอันแข็งกระด้างของเย่ฉ่าวเหยียนก็ราวกับได้รับแสงแดดอันอบอุ่นส่องประกายเข้ามาในใจอันมืดมิดของเขา

"ผมไม่เป็นไร"

เย่ฉ่าวเหยียนมองหน้าเธอเงียบๆ...