บทที่ 374 วางฉงหยาง

“ พอแล้ว ไม่ต้องพูดแล้ว กินข้าวเถอะ” หวังหงอี้เอ่ยปากด้วยหน้าที่เซ็ง เผิงเยี่ยนฟางทำขายหน้าเอง นั่นก็โทษใครไม่ได้

“ไม่กินแล้ว ยังกินบ้าอะไรอีก！”

“โครม”

เผิงเยี่ยนฟางวางตะเกียบโครมลงบนโต๊ะด้วยหน้าที่เย็นชา...