บทที่ 347 คุณชายหลิว

“ช่างเถอะ กลับไปแล้วกัน วันหลังมีโอกาสที่จะได้เจออีก ” หลี่เล่อตบไหล่ของเฉิยเฟิง ปลอบใจประโยคหนึ่งกับเฉินเฟิง

แต่ในใจของเขาเวลานี้กลับเห็นใจเฉินเฟิงเล็กน้อย มองเฉินเฟิงมีท่าทางที่เหมือนวิญญาณไม่อยู่กับตัว...